Ogranicz liczbę rzucanych zaklęć

Wybrane zasady zaklęć miłosnych. Istnieje popularne zdanie, które mówi, że im więcej czegoś masz, tym lepiej. Może to dotyczyć różnych dziedzin, ale wskazane byłoby pominięcie zaklęć czarnej magii. Zawsze powinieneś starać się jak najbardziej ograniczyć swój entuzjazm do rzucania zaklęć. Możesz dać się ponieść pomysłowi zakochania się, że kilka razy wykonujesz zaklęcia, zwłaszcza gdy robisz to sam.

Wybrane zasady zaklęć miłosnych

Zaklęcia miłosne powinny mieć czas na ich przebieg. Nie uzyskują wyników w dzień lub dwa, ale to nie jest wystarczający powód, aby rzucać zaklęcia jedno po drugim.

Byłoby dużo, gdybym posłuchał rady swojego czarodzieja. Fakt, że są w grze od dawna, oznacza, że ​​mają wystarczającą wiedzę, aby wiedzieć, co jest słuszne, a co nie. Czarodzieje, tacy jak Maxim, są do Twojej dyspozycji, aby zaoferować Ci profesjonalne porady, pomagając Ci bezpiecznie rzucać potężne zaklęcia miłosne czarnej magii.

Zważ swoje opcje

Jak wszyscy wiemy, istnieją różne rodzaje zaklęć miłosnych czarnej magii, które mogą przynieść pożądane rezultaty. Na przykład zaklęcia miłosne są wykonywane za pomocą zdjęć, podczas gdy inne są wykonywane w określonych porach roku, miesiąca lub dnia. Dlatego podczas swoich badań natkniesz się na te różne typy. Od Ciebie zależy, czy wybierzesz ten, który Twoim zdaniem skutecznie wykona za Ciebie pracę.

Jedną z rzeczy do rozważenia jest to, jak zaklęcie wpłynie na twój związek, zarówno w perspektywie długoterminowej, jak i krótkoterminowej. Na przykład zaklęcie miłosne obsesji jest rzucane, aby twój partner miał nadmierną obsesję na twoim punkcie.

Kolejną rzeczą, o której należy pamiętać, jest rozważenie potencjalnych skutków każdego dostępnego zaklęcia. Chociaż nie zdarza się to regularnie, szanse nie są zerowe. Dobrą rzeczą jest to, że czarodzieje dostarczą ci szczegółowych informacji o każdym z nich.

Po rozważeniu opcji będziesz w doskonałej pozycji do podjęcia świadomej decyzji. Nigdy nie wybieraj na ślepo żadnego miłosnego zaklęcia czarnej magii, ponieważ może ono później wpłynąć na ciebie.

Wniosek

Zaklęcia miłosne mogą być kluczem do odblokowania zupełnie nowego poziomu w twoim życiu miłosnym. To powiedziawszy, to od Ciebie zależy, czy wybierzesz najlepszego rzucającego zaklęcie do pracy. Reszta będzie łatwa!

Komponenty magii miłosnej – cierpliwość. Musisz uzbroić się w cierpliwość z tymi zaklęciami czarnej magii dla miłości. Po pierwsze, powinieneś zrozumieć, że rytuał wymaga czasu, aby poprawić to, co ktoś do ciebie czuje. W związku z tym nie idź w rytuały, oczekując rezultatów z dnia na dzień. Najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić, to zachować zimną krew przez cały czas. Staraj się jak najwięcej zachować spokój i opanowanie.

Komponenty magii miłosnej. Twoje intencje mają znaczenie

Czarna magia, która sprawia, że ​​ktoś cię pokocha, obraca się wokół energii wytwarzanych przez osoby zaangażowane w rytuał – energia i nastrój, które wnosisz do zaklęcia czarnej magii, mają duże znaczenie. Na przykład, kiedy rzucasz miłosne zaklęcia czarnej magii z samolubnych uczuć, uwolnienie negatywnej energii wpłynie na rytuał i jego moc. Tak, rytuał może na razie zadziałać, ale efekty będziesz musiał poczuć później.

Jedną z rzeczy, które należy kontrolować podczas zaklęć miłosnych czarnej magii, jest współczucie. Zawsze bądź współczujący podczas rzucania tych zaklęć miłosnych. Dzieje się tak dlatego, że w przeciwieństwie do tego będziesz mieszać się z otaczającymi energiami, osłabiając w ten sposób zaklęcie. Dodatkowo współczuciu powinna towarzyszyć empatia dla innych ludzi. Oznacza to, że nawet jeśli nie chcesz, aby magiczne zaklęcia miłosne działały; stawiasz innych w kompromitującej sytuacji, która może wpłynąć na nich emocjonalnie.

Trzymaj swoje obsesje pod kontrolą

Wszyscy rozumiemy, że pomysł, że skończysz z tą jedną osobą, na którą patrzysz od dłuższego czasu, jest taką radością. Jednak nawet jeśli sprawia to radość, zawsze powinieneś starać się zachować zimną krew podczas całego rytuału. Tak, możesz dać się ponieść pomysłowi znalezienia miłości, ale nie pozwól, aby weszła ci w drogę i miłości, budując zamki w powietrzu.

Dodatkowo pomogłoby, gdybyś starał się nie zajmować skutkami, które mogą wystąpić po rzuceniu zaklęcia. Obejmuje to wątpliwości, czy naprawdę zdobędziesz miłość swojego życia i robienie planów, zanim zaklęcie czarnej magii zadziała. Aby być po bezpiecznej stronie, najlepiej byłoby, gdybyś zrobił to, o co prosi twój czarodziej, a następnie usiadł i poczekał na wyniki.

Obsesja na punkcie tego, jak zaklęcie okaże się mieć duży wpływ na wyniki. Możesz nawet spróbować zaangażować się w różne czynności, które mogą zająć twoją głowę, aby zapomnieć o zaklęciach.

Czym jest zaklęcie i urok miłosny?

Czy zaklęcia miłosne działają?

Magia a moc umysłu. Wiek rozumu to termin powszechnie używany w odniesieniu do jednego z dwóch pojęć. Po pierwsze, wyłonienie się naszego społeczeństwa z ciemnych wieków przesądów, ignorancji i ucisku religijnego. Po drugie, wiek, w którym małe dziecko uczy się przetwarzać i wyrażać różnicę między rzeczywistością a snem.

Dziecko, które oznajmia, że ​​widział wróżki w swoim ogrodzie, traktowane jest z rozbawieniem i pobłażaniem i chwalone za wyobraźnię. Przyjmuje się, że dorosły robiący to samo jest kłamcą lub, co bardziej prawdopodobne, chory psychicznie.

Jak możemy usprawiedliwić tę zmianę nastawienia? Dziecko obdarzone wyobraźnią jest ogólnie postrzegane jako dziecko inteligentne. Jako wychowawcy i rodzice staramy się zachęcać nasze dzieci do twórczego myślenia. Czytamy im bajki. Opowiadamy im małe fikcje o Świętym Mikołaju i Wróżce Zębuszka. Zachęcamy ich do grania w gry fabularne, w których przyjmują tożsamość fikcyjnych postaci; książęta; rycerze; superbohaterowie; Zwierząt. Wszystkie te rzeczy mają na celu rozwijanie wyobraźni. A potem nadchodzi era rozumu, w którym to momencie świat dorosłych zaczyna przekazywać całkowicie sprzeczne przesłanie: że nic z tego już nie ma znaczenia i że w pewnym wieku dzieci powinny odłóż na bok dziecinne rzeczy i skoncentruj się na prawdziwym świecie.

Magia a moc umysłu

Mamy tu doskonałą ilustrację podziału epoki nowożytnej na rozum i wyobraźnię. Uważamy, że rozum jest tym, co można udowodnić za pomocą logiki. Rozum jest wrogiem marzeń i pobożnych życzeń. Rozum to nauka — słowo, które etymologicznie tłumaczy się jako to, co znamy — podczas gdy wyobraźnia jest tym, co tworzymy dla siebie w naszych umysłach, bez widocznego związku między światem fikcyjnym a rzeczywistym. Wiek Rozumu jest zatem wiekiem, w którym inteligencja — funkcja zdolności mózgu do racjonalizacji i przetwarzania informacji — jest ceniona bardziej niż jej potencjał snu.

A jednak największe osiągnięcia Człowieka pochodzą z tej ciemnej połowy mózgu, która patrzy na rzeczy wcześniej uważane za niemożliwe – elektryczność; lot w kosmos; równość społeczna; ludzi na Księżycu – i przenosi ich, kopiąc i krzycząc, w świat tu i teraz. Czy to magia – tak.

Jak możemy pogodzić te dwie rzeczy? Czy życie w świecie marzeń może nam pomóc w prawdziwym życiu? A irracjonalne myślenie może być twórczą, postępową siłą? Czy ograniczenia bajki mogą nam pomóc być naprawdę wolnymi?

Raczej mogą. Ale najpierw musimy przyjrzeć się roli tych bajek i ich celowi w racjonalnym świecie. Dlaczego opowiadamy historie? Dlaczego tak wiele z nich jest osadzonych w światach fantastycznych, w których zderzają się fizyka i magia, a rasy wyimaginowanych istot walczą z przerażającymi potworami? Czy to dlatego, że nasz własny świat stał się zbyt trudny do zniesienia, czujemy potrzebę ucieczki w inną rzeczywistość? Magia jest taą samą rzeczywistością, jak ta dostępna pięcioma zmysłami.

Parapsychologia zyskała dużą wiarygodność w ciągu ostatnich 100 lat. Ale wciąż istnieje silny kontyngent sceptyków, którzy postrzegają badania ESP jako w najlepszym razie błędne, a w najgorszym całkowicie bezwartościowe.

Dla wielu z tych sceptyków głównym argumentem przeciwko ESP jest po prostu to, że nie ma to żadnego sensu. Jak widzieliśmy wcześniej, istnienie zjawiska ESP jest zasadniczo sprzeczne ze znanymi „zasadami” wszechświata, popartymi niezliczonymi eksperymentami naukowymi. Jak bardzo chcielibyśmy w to wierzyć. Ci sceptycy twierdzą, że ESP jest po prostu zbyt niezwykłe, aby je zaakceptować bez równie niezwykłych dowodów.

Mówią, że rozpowszechnione anegdotyczne dowody na ESP z pewnością nie są nadzwyczajne – nie, jeśli weźmie się pod uwagę całościowy obraz. Przeciętnemu człowiekowi spełnienie marzenia lub uczucia w szczegółach wydaje się zbyt zdumiewające, by mogło być zwykłym zbiegiem okoliczności. Ale jeśli spojrzysz na to z punktu widzenia statystyka, jest to znacznie mniej niewiarygodne. Na Ziemi jest ponad 6 miliardów ludzi, nieustannie myśląc i przeżywając codziennie dziesiątki ważnych wydarzeń. Statystycznie, każdego konkretnego dnia, niektóre z rzeczy, które niektórzy ludzie wyobrażają sobie, będą ściśle pokrywać się z niektórymi rzeczami, których ci ludzie doświadczają. Przez cały twój czas na Ziemi bez wątpienia przydarzy ci się to od czasu do czasu. Dodajmy do tego pragnienie życia pozagrobowego, mówią sceptycy. I nic dziwnego, że tak duża część populacji łudzi się wierząc w zjawisko psi.

Parapsychologia

Szanse na trafienie wzrastają jeszcze bardziej, gdy weźmie się pod uwagę zdolność ludzi do podejmowania uzasadnionych, opartych na wiedzy domysłów. Na przykład pozorne przewidywania Morgana Robertsona dotyczące katastrofy Titanica wydają się mniej niewiarygodne, gdy dowiadujemy się, że był byłym marynarzem, który dużo wiedział o nowoczesnej technologii okrętowej. Jego książka poprawnie odgadła szczegóły prawdziwego statku i katastrofy, mówią sceptycy, ponieważ dobrze rozumiał, jak taki statek zostanie zbudowany, jak może wpaść w kłopoty i co się stanie w takim scenariuszu.

Pięć zmysłów

Podobnie niektórzy ludzie mogą wydawać się, że mają moce parapsychiczne, kiedy tak naprawdę mają tylko wzmożoną intuicję. Twoje pięć zmysłów nieustannie wychwytuje informacje, a Twój mózg nieustannie przetwarza te informacje na poziomie nieświadomym. Niektórzy ludzie są szczególnie biegli w analizowaniu pozornie nieistotnych informacji i łączeniu elementów w celu uzyskania bardzo dokładnych domysłów. Na przykład możesz w niewytłumaczalny sposób wiedzieć, kiedy ktoś cię okłamuje. Ponieważ nieświadomie rozpoznajesz subtelne różnice w wyrazie twarzy lub tonie głosu.

Fenomen ESP. Większość wierzących opiera się na swoich przekonaniach na podstawie osobistego doświadczenia lub anegdotycznych dowodów. Jeśli masz marzenie, które w końcu się spełni, z uderzająco podobnymi szczegółami, możesz uznać je za dowód, że masz zdolności parapsychiczne. A jeśli usłyszysz wystarczająco dużo niesamowitych historii ESP z wiarygodnych źródeł, możesz mieć coraz trudniejszy czas na zdyskontowanie tego zjawiska.

Niewątpliwie świat jest pełen obu tych form dowodów. Większość z nas spotyka się od czasu do czasu z niezwykłymi zbiegami okoliczności i istnieje wiele dobrze udokumentowanych przypadków pozornej prekognicji i jasnowidzenia. Na przykład w 1898 roku Morgan Robertson opublikował „Futility”, powieść o wielkim luksusowym liniowcu zwanym Tytanem. Opowieść rzekomo dotarła do niego w rodzaju transu. W powieści statek śmiga w gęstej mgle późną nocą kwietniową, rozbija się o górę lodową i tonie, zabijając setki ludzi. Czternaście lat później Titanic, podobny pod względem wielkości i budowy do fikcyjnego statku, zrobił dokładnie to, o tej samej porze roku, w tych samych warunkach. Zarówno w przypadku statku fikcyjnego, jak i rzeczywistego straty były wysokie, ponieważ na pokładzie nie było prawie wystarczającej liczby szalup ratunkowych.

Istnieją dziesiątki innych znanych historii, większość nie tak dobrze udokumentowanych, opisujących główne i mniejsze przykłady pozornego ESP na całym świecie. Ale jakkolwiek te historie mogą być przekonujące dla wierzących, mają ograniczone zastosowanie dla naukowców, ponieważ występują w niekontrolowanym środowisku. Aby skutecznie zademonstrować coś z twardymi dowodami, naukowcy muszą przeprowadzić zorganizowane eksperymenty laboratoryjne w ściśle kontrolowanych warunkach.

Fenomen ESP

Od lat 30. XX wieku parapsychologowie na całym świecie właśnie to robią. JB Rhine, często nazywany ojcem parapsychologii, stał za jednym z najwcześniejszych i najbardziej znanych eksperymentów z kartami Zenera . Oryginalne karty Zenera (nazwane na cześć ich projektanta, Karla Zenera) były talią 25 zwykłych białych kart. Każda została wydrukowana w jednym z pięciu prostych, odrębnych wzorów. Każda talia zawierała pięć kart każdego wzoru. Więc każdy miał jedną na pięć szans na prawidłowe odgadnięcie wzoru na dowolnej karcie.

Eksperyment był prosty: Rhine prosił badanego, aby odgadł, jaki wzór znajduje się na każdej karcie, i zanotował wynik. Średnio losowe zgadywanie dałoby pięć „trafień” (prawidłowe zgadywanie) na talię 25. Rhine rozumował, że spójna dokładność powyżej tego poziomu, z wyłączeniem wszelkich oszustw, wskazuje na zdolność ESP.

Nauka a ESP

Społeczność naukowa była z pewnością zaskoczona. W dużej mierze niedowierzała, gdy Rhine w swoim traktacie „Postrzeganie pozazmysłowe” stwierdził, że niektórzy z jego badanych konsekwentnie odgadywali poprawnie ponad poziom przypadkowy. Wielu kwestionowało metody Rhine’a i jego wiarygodność, ale ogólnie uważano go za uprawnionego, szczerego naukowca.

W latach od pionierskiej pracy Rhine’a setki parapsychologów przeprowadzały podobne eksperymenty, czasami z takimi samymi pozytywnymi wynikami. Większość z tych badaczy odeszła od sztywnych wzorów kart Zenera na rzecz bardziej otwartych obrazów, takich jak obrazy lub fotografie. W typowym eksperymencie „nadawca” skoncentruje się na określonym obrazie ( celu ) i spróbuje przekazać go telepatycznie izolowanemu podmiotowi. Podmiot „odbiorca” opisuje to, co widzi w swoim umyśle, a zespół badawczy rejestruje jego wrażenia. Pod koniec sesji odbiorca próbuje wybrać właściwy cel z kolekcji obrazów stworzonych z jego wrażeń podczas sesji.

Wiara w zdolności paranormalne. Wierzący w ESP na całym świecie mają różne wyobrażenia o tym, jak przejawiają się te zdolności. Niektórzy uważają, że każdy posiada te zdolności, a my mimowolnie doświadczamy cały czas momentów ESP. Inni twierdzą, że tylko garstka psychików , szamanów lub mediów ma specjalną moc. Że mogą uzyskać dostęp do tej mocy tylko wtedy, gdy wejdą w specjalny stan psychiczny. Większość wierzących uważa, że ​​każdy ma potencjał do ESP, ale niektórzy ludzie są bardziej zestrojeni ze swoimi paranormalnymi zdolnościami niż inni.

Wierzący nie zgadzają się również co do tego, jak faktycznie działa ESP. Jedna z teorii mówi, że podobnie jak nasze zwykłe zmysły, ESP to energia przemieszczająca się z jednego punktu do drugiego. Zazwyczaj zwolennicy tej teorii twierdzą, że energia ESP przybiera formę fal elektromagnetycznych. Podobnie jak energia światła , radia i promieniowania rentgenowskiego, których nie byliśmy w stanie wykryć naukowo.

Ta teoria była dość popularna na początku XX wieku, ale dzisiaj nie cieszy się popularnością z powodu kilku nieodłącznych problemów. Po pierwsze, wyjaśnienie dotyczy tylko telepatii, a nie jasnowidzenia czy prekognicji. Przypuszczalnie, jeśli informacja rozchodzi się w postaci energii elektromagnetycznej, musi być przez kogoś wysłana – musi wędrować od umysłu do umysłu. Nie wyjaśnia, w jaki sposób informacja przemieszczałaby się w czasie lub od obiektu do umysłu.

Wiara w zdolności paranormalne

Po drugie, teoria nie zgadza się z tym, co wiemy o sobie i wszechświecie. W większości zgłoszonych przypadków telepatii ESP działa całkowicie niezależnie od odległości. Oznacza to, że moc „sygnału” jest taka sama. Niezależnie od tego, czy umysł przekazujący i umysł odbierający znajdują się w tym samym pomieszczeniu, czy po przeciwnych stronach ziemi. Żadna inna forma energii nie zachowuje się w ten sposób, zwracają uwagę sceptycy, więc nie ma sensu, aby „fale psi” również miały. Co więcej, wydaje się dziwne, że nie znaleźliśmy w ciele żadnych niewyjaśnionych narządów zmysłów, które mogłyby wychwycić tę energię, ani żadnych dowodów na same fale energetyczne.

W świetle tych problemów, dominującą obecnie wśród wierzących teorią jest to, że ESP jest wynikiem czegoś poza znanym światem fizycznym. Na przykład wiele osób postrzega to jako „wylew” z innej rzeczywistości. Zgodnie z tą teorią, oprócz fizycznego wszechświata, którego jesteśmy świadomi, wszyscy istniejemy w innym wymiarze, który rządzi się zupełnie innymi prawami. Czas i przestrzeń działają zupełnie inaczej w innej rzeczywistości, pozwalając nam poznać myśli innych ludzi, odległe wydarzenia lub rzeczy, które jeszcze się nie wydarzyły w rzeczywistości fizycznej. Normalnie nasza świadomość tego planu egzystencji jest całkowicie nieświadoma, ale raz na jakiś czas świadomy umysł wychwytuje tę informację.

Nie trzeba dodawać, że ta teoria jest również całkowicie poza naszym naukowym rozumieniem świata. Ale według zwolenników teorii, nie powinno to pasować do tej koncepcji. Podobnie jak koncepcje Boga czy życia pozagrobowego, hipotetyczna rzeczywistość nie opierałaby się na prawach fizycznych wszechświata. Zależałoby to od istnienia jakiejś duszy .

Czym jest Astrologia? Astrologia zajmuje się badaniem wpływu odległych obiektów kosmicznych, zwykle gwiazd i planet, na ludzkie życie. Mówi się, że pozycja słońca , gwiazd, księżyca i planet w momencie narodzin ludzi (a nie ich poczęcia) kształtuje ich osobowość. Wpływa na ich romantyczne relacje i przepowiada ich ekonomiczne losy, między innymi wróżby.

To, co większość ludzi wie o astrologii, to ich „znak”, który odnosi się do jednej z 12 konstelacji zodiaku. Jest to forma astrologii znaków słonecznych, która jest astrologią, na której opierają się horoskopy gazetowe. To chyba najprostsza forma, bo do wygenerowania horoskopu ze znakiem słońca nie potrzeba nic więcej niż tylko data czyichś urodzin. Wielu astrologów powie ci, że ta forma astrologii jest tak uproszczona, że ​​daje bardzo ograniczone rezultaty.

Czym jest Astrologia?

Aby uzyskać dokładniejszy odczyt, astrologowie sprawdzają, w jakim znaku znajdowała się każda planeta w momencie narodzin. Planety i znaki łączą się z innymi elementami, takimi jak domy i kąty. Tworząc złożony i często bardzo specyficzny profil osobowości, życia i perspektyw na przyszłość.

Nie ma jednej zunifikowanej teorii lub praktyki astrologii. Wszystkie starożytne kultury praktykowały swoje własne formy, z których niektóre łączyły się i ewoluowały w dzisiejszą powszechną zachodnią astrologię. Kultury Wschodu nadal praktykują własne formy astrologii: astrologia chińska, wedyjska i tybetańska należą do najbardziej znanych.

Nawet w zachodniej astrologii istnieje znaczna różnorodność metod i filozofii. Niektórzy dzielą astrologię przez zamierzony wynik końcowy:

Astrologia Przyziemna – służy do badania wydarzeń na świecie i przewidywania spraw narodowych, wojen i gospodarek.

Przewidywania — ta gałąź może być dalej podzielona. Ale ogólnie odnosi się do astrologii, która ma na celu dokonanie określonych przewidywań lub analiz dotyczących celów lub wydarzeń w życiu podmiotu.

Astrologia Urodzeń – o tym myśli większość ludzi, gdy myślą o astrologii. Astrologia Natal stara się przewidywać i analizować na podstawie daty urodzenia danej osoby.

O astrologii mówimy, kiedy chcemy zrozumieć wpływ na nas gwiazd i planet.

Magia Austina Spare`a. Austin Osman Spare był angielskim artystą i okultystą urodzonym w 1886 roku. Po rozpoczęciu rysowania w wieku dwunastu lat, Spare szybko został rozpoznany i nagrodzony za swoją sztukę, został rekomendowany na stypendium do Royal College of Art. W 1903, mając zaledwie siedemnaście lat, zdobył srebrny medal na Ogólnopolskim Konkursie Szkół Plastycznych. Artystyczne wpływy Spare’a – Charlesa Ricketta, Edmunda Sullivana, George’a Fredericka Wattsa i Aubreya Beardsleya – skłoniły go do skupienia się na wyraźnych liniach, co kontrastowało z naciskiem College’u na cieniowanie. Zbuntował się zarówno artystycznie, jak i filozoficznie.

Odrzucając chrześcijaństwo, Spare zainteresował się zachodnim ezoteryką. Zaczął uczyć się o teozofii. Studiował książce Heleny Blatvatzky Isis Unveiled oraz dzieła okultystów Korneliusza Agryppy i Eliphasa Levi. Podczas studiów, w 1905 roku, Spare napisał i zilustrował swój pierwszy grimuar, podręcznik magii, zatytułowany Earth Inferno . Założenie tej książki zostało ekstrapolowane z idei Blatvatzky’ej, że Ziemia jest już piekłem. W tym samym roku Spare wystawił rysunek znany jako „Zmartwychwstanie Zoroastra”. Przedstawiał dziobate węże wirujące wokół Zoroastra, perskiego filozofa, który założył Zoroastrianizm, starożytną dualistyczną religię monoteistyczną.

Magia Austina Spare`a

Rok później Spare opublikował swój pierwszy polityczny rysunek, satyrę na wykorzystanie chińskich niewolniczych robotników najemnych w brytyjskiej RPA, który ukazał się na łamach gazety The Morning Leader. W tym samym czasie pracował pilnie nad Księgą satyrów, w której znalazło się dziewięć ilustracji satyrycznych ośmieszających Kościół i politykę. W 1907 roku Spare stworzył swój najbardziej niesławny utwór „Portret artysty”.

Spare ilustrował dla innych pisarzy i wystawiał swoje prace w galeriach i pubach. Jego praca zwróciła uwagę Aleistera Crowleya, który wierzył, że to przesłanie od Boskości. Spare przesłał kilka rysunków do publikacji w The Equinox Crowleya , otrzymując jako zapłatę kosztowną rytualną szatę. Wkrótce potem został zaproszony do przyłączenia się do magicznego zakonu Thelemite Crowleya, A∴A∴ lub Argenteum Astrum. Spare pozostawał zaangażowany w A∴A∴ od 1907-1912, ale nigdy nie został pełnoprawnym członkiem. Nie zgadzał się z naciskiem Crowleya na hierarchię i stał się krytyczny wobec magii ceremonialnej.

Księga przyjemności

W 1913 r. Spare samodzielnie opublikował Księgę przyjemności (Miłość własna): Psychologia ekstazy, w której badał człowieka i umysł nieświadomy. Ta praca zawierała pierwsze wprowadzenie Spare’a do sigilów. Godnym uwagi fragmentem tej książki jest „Wniebowstąpienie Ego od ekstazy do ekstazy”.

W 1921 opublikowano The Focus of Life , w którym dalej badano mistyczne idee Spare’a. Pracował w kilku czasopismach artystycznych. Jest to coś, co surrealiści przyjęli również na początku lat trzydziestych, co skłoniło niektórych do nazwania dzieła Spare’a proto-surrealistycznym. Prace Austina Osmana Spare’a do dziś mają wpływ na artystów i okultystów. Zwłaszcza w odniesieniu do sigilów w królestwie magii chaosu.

Magia seksualna. Wielka Bestia 666, Perabduro, Ankh-fn-khonsu, najbardziej nikczemny człowiek na świecie, Aleister Crowley był znanym – i kontrowersyjnym – okultystą. Pisał szeroko, założył własny zakon i zaprojektował zestaw kart tarota, które są nadal używane. Wyzywająco niekonwencjonalny pod każdym względem, żył według własnego powiedzenia: „Czyń, co chcesz, będzie całym prawem”.

Od Edwarda do Aleistera

Syn pobożnej pary chrześcijańskiej, Edward Alexander Crowley, urodził się w Leamington Spa w 1875 roku. Po Malvern School i Tonbridge College studiował nauki przyrodnicze w Trinity College w Cambridge. Podczas wizyty w Szwecji przeżył wizję zmieniającą życie, która przekonała go o duchowym powołaniu, które naznaczył zmieniając nazwisko na Aleister.

Magia seksualna

Zainteresowania Crowleya łączyły erotykę z ezoteryką. Opublikował wiersze, w tym tom wierszy, który jeden z krytyków określił jako „najbardziej obrzydliwy kawałek erotyki w języku angielskim”. Zaangażował się także w tajne grupy, takie jak Hermetyczny Zakon Złotego Brzasku.

Stopniowo rozwinął swój własny zestaw wierzeń, czerpiąc z tradycji orientalnych, starożytnych Egipcjan i wielu innych tradycji. Równie różne były jego zainteresowania seksualne. Wziął wielu kochanków – zarówno mężczyzn, jak i kobiety – i praktykował rodzaj magii seksualnej.

Magia seksualna Aleistera Crowleya

Pod koniec 1909 roku dwaj Anglicy, potomkowie wygodnej klasy średniej, wyruszyli w podróż do Algieru. Aleister Crowley, później nazwany „najgorszym człowiekiem na świecie”, miał trzydzieści kilka lat. Jego towarzysz, Victor Neuburg, dopiero niedawno ukończył Cambridge. Deklarowanym celem wyjazdu była przyjemność. Crowley, który podróżował i był doświadczonym alpinistą oraz łowcą grubej zwierzyny, kochał Afrykę Północną. Miał osobiste powody, by opuścić Anglię. Neuburg prawdopodobnie miał niewiele do powiedzenia w tej sprawie. Młodszy, z natury marzycielski i mistyczny, pełen podziwu dla człowieka, którego kochał i podziwiał, Neuburg był skłonny bez oporów przystawać na różne projekty Crowleya. Był jednak inny bardzo istotny czynnik w spoczynku Neuburga. Był uczniem Crowleya. Nowicjuszem w magicznym Zakonie Srebrnej Gwiazdy, który Crowley założył dwa lata wcześniej.

Jako taki, Neuburg złożył przysięgę posłuszeństwa Crowleyowi jako swojemu Mistrzowi i czule nazwał „świętym guru” i już się dowiedział, że w wielu sprawach związanych z jego życiem słowo Crowleya było teraz prawem. To za namową Crowleya obaj mężczyźni ruszyli najpierw tramwajem, a potem pieszo na północnoafrykańską pustynię na południowy zachód od Algieru. Była to decyzja Crowleya, aby przeprowadzić tam serię magicznych ceremonii, które zapowiedziały jego opracowanie technik magii seksualnej. W tym przypadku ceremonie łączyły wykonywanie zaawansowanej magii rytualnej z aktami homoseksualnymi.