Krew menstruacyjna w magii. O magii krwi menstruacyjnej trzeba mówić więcej. Istnieje wiele sposobów wykorzystania krwi menstruacyjnej w magii, zarówno białej, jak i czarnej.

Zagadnienie magii krwi jest rozległe, że ​​zasługuje na szczegółowe omówienie, ale magia krwi menstruacyjnej jest gatunkiem często pomijanym.

Kiedy kobieta dostaje okres, może odczuwać odpływ energii fizycznej. Jednak kiedy organizm wydala krew menstruacyjną, kobieta wkracza w inną fazę wewnętrznej mocy. Używając magii krwi menstruacyjnej, możemy urodzić to, co jest w duchu, a nie w ciele.

Ci, którzy miesiączkują, będą wiedzieć, jak głęboko są przywiązani do rytmów pompowania odpływów i odpływów, bierności i mocy w różnych momentach cyklu. W miarę jak księżyc przybywa i ubywa, tak samo dzieje się z cyklem menstruacyjnym.

Miesiączka to czas na samopoznanie, refleksję, wróżenie i siłę „przyciągania”

Czy Magia Krwi Menstruacyjnej Jest Bezpieczna? Czy To Mroczna Magia?

Magia krwi i rytuał nie wymagają poświęcenia, ponieważ można je swobodnie i bezpiecznie zabrać z własnego ciała. Jeśli myślisz, że to niebezpieczne, nie jest bardziej ani mniej niebezpieczne niż młotek, ogień lub długopis, którym włada miłośnik słów.

Krew menstruacyjna ma całą moc krwi i jest dla ciebie bardzo osobista. Co więcej, wiąże się z nim tabu. Podobnie jak czary na przestrzeni wieków, krew menstruacyjna jest unikana, zawstydzana, ukrywana. Ale jeśli miesiączkujesz, to jest TWOJA moc.

Nie do nas )mężczyzn) należy mówić, jak wykorzystać moc okresu do wykonywania zaklęć i rytuałów. Kobieto masz swój własny kompas moralny. Możesz użyć krwi menstruacyjnej zarówno do białej, jak i czarnej magii. Na przykład związania innej osoby z twoją wolą.

Typowe Zastosowania Krwi Menstruacyjnej W Magii

Krew menstruacyjna jest często używana do zaklęć związanych z pociągiem seksualnym, miłością, dominacją i płodnością. Często wiąże się to raczej z siłą ciągnięcia niż z siłą pchania. Dlatego służy jako potężne narzędzie przyciągania.

Wszyscy magicy mają swoje głęboko odczuwane opinie, a niektórzy uważają, że krew menstruacyjna nie ma wartości, ponieważ to ciało odrzuca coś, czego już nie potrzebuje. Ale pomyśl o potencjale pustego naczynia, zwłaszcza takiego, które ma swoją własną siłę przyciągania.

Krew menstruacyjna w magii jest szczególnie cenna, gdy tworzysz przestrzeń, w której możesz nie tylko pozwolić, ale także „przyciągnąć” coś w swoje życie.

Twoje rytuały menstruacyjne mogą uwolnić niepotrzebne, stworzyć przestrzeń i przyciągnąć to, czego pragniesz, do swojego życia.

Tradycja Voodoo. Voodoo jest religią animistyczną, której podstawą jest kult Loas (bogów) i przodków. Kult przodków stanowi system wierzeń i obrzędów religijnych, które są używane głównie do wzmacniania systemu społecznego, a także zależności rodziny. Voodoo pochodzi z Afryki, szczególnie z plemion Fon, Joruba i Ewe. Geograficznie te grupy etniczne można znaleźć w całej Ghanie, Togo, Beninie i Nigerii. Bardziej niż religia czy kult śmierci, voodoo odgrywa ważną rolę w życiu codziennym poprzez symbolizację tradycji afrykańskich dla Haitańczyków. Voodoo jest dalekie od jednolitego kultu, ale ewoluowało inaczej w różnych regionach.

Voodoo jest obecnie mocno skomercjalizowany w całej Afryce, o czym świadczą lalki voodoo wystawione na targach przyciągających turystów. 

Voodoo jest czymś więcej niż syntezą różnych afrykańskich wierzeń, ponieważ zawiera znaczące wpływy chrześcijaństwa. Słowo voodoo pochodzi z języka Fon, używanego w Beninie i oznacza „rodzaj mocy, która jest tajemnicza i jednocześnie przerażająca”. Ma znaczący wpływ na każdego człowieka i na każdy element przyrody. Panteon voodoo składa się z wielu Loas, które są zwykle kojarzone z katolickim świętym. Pomimo istnienia tych Loas, voodoo jest zasadniczo monoteistyczne. Loas nie są ani mniej, ani więcej, niż pośrednikami między Bogiem a ludźmi.

Tradycja Voodoo

Kult voodoo pojawił się w Nowym Świecie wraz z afrykańskim handlem niewolnikami, który rozpoczął się na Haiti w XVIII wieku. Niewolnicy przywieźli ze sobą te afrykańskie tradycje. Istnieją również odmiany tego kultu w Brazylii i na wyspach Antigua. Voodoo to mieszanka różnych wierzeń etnicznych, dlatego też szybko stała się ważnym elementem spójności kulturowej niewolników, którzy pochodzili z różnych kultur i używali różnych języków.

Zgodnie z tradycją voodoo, ludzie nawiązują komunikację z Loas w bardzo zrytualizowany sposób. Loas są kapryśne i będą pomocne tylko wtedy, gdy ktoś wejdzie z nimi w prawidłowy kontakt poprzez opracowanie różnych rytuałów (według Loas, z którymi chce się się skontaktować). Zwolennicy voodoo przypisują choroby i śmierć gniewowi przodków. Ceremonia voodoo obejmuje kilka elementów, w tym muzykę, taniec, ofiarowanie jedzenia, bębnienie i ofiary ze zwierząt.

Rytuał Egipski. Starożytni egipscy bogowie wymagali wiele uwagi. Księga Umarłych i napisy na ścianach są pełne szczegółów dotyczących obrzędów i rytuałów określonych bogów. Rytuały egipskie są praktykowane w różnych aspektach po dziś dzień.

Na co dzień kapłani opiekowali się posągami bogów, jakby byli żywymi ludźmi. W codziennym rytuale zwanym „otwieraniem ust” kapłani składali posągom bogów rano i wieczorem ofiary z pożywienia. Ubierali ich w czystą bieliznę i nową biżuterię oraz nakładali nowy makijaż. Te rytuały były odprawiane w świątyniach, do których dopuszczali się tylko kapłani i faraonowie. Zwykli ludzie nie mieli pojęcia, co działo się w tych sanktuariach.

Zanim królowie lub kapłani weszli do świątyni, musieli oczyścić się w świętej sadzawce. Po wejściu do sanktuarium odprawiali liturgię, zapalając węgiel drzewny i kadzidło w kadzielnicy obok posągu. Składali ofiary, namaszczali figurę, odziewali ją w nowe szaty z odpowiednimi insygniami i odprawili rytuały, które pozwalały figurze mówić i oddychać.

Rytuał Egipski

Rytuały potępienia przeprowadzano w całej historii starożytnego Egiptu i miały one na celu zapobieżenie buntowniczym działaniom Egipcjan, obcokrajowców lub sił nadprzyrodzonych. Poprzez tekstualne i kinetyczne niszczenie wrogów za pomocą nieożywionych, zwierzęcych lub ludzkich substytutów. Rytuały potępienia były stylizowanymi magicznymi działaniami mającymi na celu udaremnienie lub wykorzenienie wrogów. Miały podobny charakter do innych środków ochronnych, takich jak apotropaiczne ofiary ze zwierząt lub chodzenie po przedstawieniach wrogów. Rytuały potępienia miały miejsce co najmniej od wczesnego okresu Starego Państwa aż do okresu rzymskiego.

Rytuały potępienia mogą być wymierzone w wrogów politycznych, nadnaturalnych lub osobistych. To, co polityczne i nadnaturalne, często łączyło się ze sobą. Na przykład Księga Ścięcia Apofisa mówi, że rytuał powali wrogów Ra, Horusa i Faraona. Rytuały polityczne prawdopodobnie zaczęły się jako próby rozprawienia się ze zbuntowanymi Egipcjanami. Ofiarami tych obrzędów byli ci, którzy, martwi lub żywi, w przyszłości zbuntowaliby się, spiskowali bunt lub pomyśleli o mówieniu, spaniu lub marzeniach buntowniczo lub ze złymi intencjami.

Współczesna czarownica praktykuje rytuały, dzięki którym otrzymuje to, czego chce. Plusem niedawnej popularności czarów jest to, że stają się one bardziej dostępne i coraz więcej ludzi rozumie, że czary nie są synonimem zła. Pozwala też potężnym czarownicom zarabiać pieniądze na ich rzemiośle, co samo w sobie demonstruje moc magii.

Wszystkie czarownice są kobietami

Niezależnie od tego, czy jesteś mężczyzną, osobą niebinarną, transseksualną, niezgodną z płcią, czy kimkolwiek innym, możesz być czarownicą. To prawda, że ​​istnieje piękna historia kobiet i czarów. Po części dlatego, że kobiety były historycznie uciszane i używały czarów, aby wykorzystać swoją moc i obalić system. Pomyśl o terminie „kuchenna wiedźma”, co oznacza czarownicę, która rozkwita w kuchni. Kiedy kobietom powiedziano, że ich miejsce jest w kuchni, niektórzy po prostu skupiali tam swoją magiczną energię. Ostatecznie jednak magia jest bezpłciowa.

Twoi przodkowie musieli być czarownicami, abyś był jednym

Podobnie jak wiele innych społeczności, świat okultystyczny ma problematycznych członków, którzy twierdzą, że aby być czarownicą, musisz pochodzić z magicznego rodu. Pamiętasz, jak pokręcone są poglądy na temat „czysto krwistych” w serialu o Harrym Potterze? Nie jest też w porządku zawstydzać lub wykluczać na podstawie pochodzenia w naszym świecie. Niektórzy ludzie mają w swoich rodzinach czarownice, a kiedy szukasz duchów do pracy, magiczni przodkowie są potężnym wyborem – ale tak samo jak wszyscy przodkowie. Jeśli pochodzisz z rodziny niemagicznej, nie jesteś z nią blisko lub zerwałeś z nią więzi z konieczności, nie ma to nic wspólnego z tym, czy możesz być czarownicą.

Pracuj z wszechświatem, a nie przeciwko niemu

Ale zasada trójki nie oznacza po prostu, na przykład, że jeśli rzucisz zaklęcie, aby ukraść komuś mężczyznę, a ty i wspomniany mężczyzna spotkacie się, oszuka cię dokładnie trzy razy. Takie klątwy zwykle pociągają za sobą większe uderzenie. Jeśli wykonujesz magię, aby kogoś skrzywdzić, prawdopodobnie jesteś w ciemnym miejscu. Prawdopodobnie nie emanujesz pozytywnymi, kochającymi wibracjami, ale bagnistymi, złośliwymi. I nie jest dobrze być złym trollem. Wykonywanie magii, aby uwolnić się od gniewu, abyś mógł przejść dalej po zranieniu, może być uzdrawiające. Pracuj z wszechświatem, a nie przeciwko niemu.

Rytuał miłosny z krwi to najsilniejszy, wzbudzający kontrowersje rytuał, odprawiany z użyciem krwi rytualisty. Rytuał przeznaczony jest dla wyjątkowo skomplikowanych, trudnych przypadków. Najpotężniejsza magia, łączy kochanków na całe życie. Decyzja o tym rytuale musi być przemyślana, ponieważ rytuał jest nieodwracalny. Jest dość kontrowersyjny, jednak to on daje największe szanse na miłość, w beznadziejnych, zdawałoby się bez wyjścia sytuacjach. Cechuje go ogromna skuteczność, dlatego proszę o przemyślany zakup.

RYTUAŁ MIŁOSNY, UROK MIŁOSNY, MAGIA MIŁOSNA

Rytuały miłosne, uroki miłosne, erotyczne i przyciągające działają wszystkie na podobnej zasadzie. Czynności symboliczne i fizyczne, wykonywane podczas uroków miłosnych mają operować w taki sposób, by zmienić wibracje emitowane przez osobę będącą celem zaklęcia oraz tego, kto urok miłosny rzuca i dzięki temu lepiej je do siebie „dostroić”.

Kiedy miłosny urok zaczyna działać, zmieniają się „częstotliwości”, na których dana osoba funkcjonowała dotychczas. Tak że staje się ona bardziej podatna i uwrażliwiona na odbiór konkretnych przekazów i działań.

W magii solarnej mag rzuca zaklęcie (na przykład atrakcyjności) na siebie lub tego, kto go o to poprosił. Następnie czeka, aż zadziała ona na kogoś z otoczenia. Tymczasem w magii lunarnej energia kierowana jest na jedną , konkretna osobę. Magia miłosna ma za zadanie przyciągnąć i związać ją węzłem miłości z magiem lub osobą, która poprosiła go o pomoc.

Jak każde działanie nastawione na osiągnięcie celu, tak i magia miłosna wymaga pewnego wysiłku. Aby zaklęcie zadziałało, trzeba dać coś z siebie (sporo zazwyczaj energii).

Jeśli mag umiejętnie połączy zaklęcie, działania pomocnicze i praktyczne. To dzięki odpowiedniej zmianie wibracji można zacząć pojawiać się w snach, czy fantazjach snutych na jawie przez osobę będącej celem uroku miłosnego.

Salem. Gubernator Phipps, w odpowiedzi na prośbę Mather i jego własną żonę przesłuchiwaną za czary, zabronił dalszych aresztowań. Uwolnił wiele oskarżonych czarownic i 29 października rozwiązał Sąd Oyer i Terminer. Skazano tylko 3 z 56 oskarżonych. Phipps ostatecznie ułaskawił wszystkich, którzy byli w więzieniu pod zarzutem czarów do maja 1693 r. Ale szkody zostały wyrządzone. 19 zostało powieszonych na Gallows Hill, 71-letni mężczyzna został zatłuczony na śmierć ciężkimi kamieniami, kilka osób zginęło w więzieniu. W sumie prawie 200 osób zostało oskarżonych o praktykowanie „diabelskiej magii”.

Przywracanie dobrych imion

Po rozprawach i egzekucjach wielu zaangażowanych, jak sędzia Samuel Sewall, publicznie przyznało się do błędu i winy. W dniu 14 stycznia 1697 r. Sąd zarządził dzień postu i oczyszczania duszy w związku z tragedią w Salem. W 1702 roku sąd uznał te procesy za bezprawne. W 1711 roku kolonia uchwaliła ustawę przywracającą prawa i dobre imię oskarżonym i przyznała 600 funtów restytucji ich spadkobiercom. Jednak dopiero w 1957 roku – ponad 250 lat później – Massachusetts oficjalnie przeprosił za wydarzenia z 1692 roku.

W XX wieku zarówno artyści, jak i naukowcy nadal byli zafascynowani procesami czarownic z Salem. Dramaturg Arthur Miller wskrzesił tę opowieść swoją sztuką The Crucible z 1953  roku, wykorzystując procesy jako alegorię paranoi maccartyzmu w latach pięćdziesiątych XX wieku. Ponadto powstało wiele hipotez wyjaśniających dziwne zachowanie, które miało miejsce w Salem w 1692 r. Jedno z najbardziej konkretnych badań, opublikowane zostało w  Science w 1976 roku. Psycholog Linnda Caporael obwinił za nietypowe zachowanie, spożywanie grzyba sporyszowego, którego można znaleźć w życie, pszenicy i innych trawach zbożowych. Toksykolodzy twierdzą, że spożywanie żywności zanieczyszczonej sporyszem może prowadzić do skurczów mięśni, wymiotów, urojeń i halucynacji. Grzyb rozwija się również w ciepłym i wilgotnym klimacie. Podobnie jak podmokłe łąki w wiosce Salem, gdzie żyto było podstawowym zbożem w miesiącach wiosennych i letnich.

W sierpniu 1992 roku, z okazji 300 rocznicy rozpraw, laureat Nagrody Nobla Elie Wiesel poświęcił Pomnik Procesów Czarownic w Salem. Również w Salem, Peabody Essex Museum mieści oryginalne dokumenty sądowe, a najczęściej odwiedzana atrakcja miasta, Salem Witch Museum, świadczy o fascynacji opinii publicznej histerią z 1692 roku.

Czarownice z Salem inspirowały powieściopisarzy i reżyserów. Do dziś są żywą legendą okultystycznej popkultury.

Polowanie na czarownice

Wszystkie trzy kobiety stanęły przed miejscowymi sędziami. Przesłuchiwano je przez kilka dni, począwszy od 1 marca 1692 r. Osborne twierdziła, że jest niewinna, podobnie jak Good. Ale Tituba wyznała: „Diabeł przyszedł do mnie i kazał mu służyć”. Opisała wyszukane zdjęcia czarnych psów, czerwonych kotów i żółtych ptaków. Także „czarnego mężczyzny”, który chciał, żeby podpisała jego książkę. Przyznała, że ​​podpisała książkę i powiedziała, że ​​jest kilka innych czarownic, które chcą zniszczyć purytanów. Wszystkie trzy kobiety trafiły do ​​więzienia.

Gdy zasiano ziarno paranoi, przez kilka następnych miesięcy ciągnęły się oskarżenia. Zarzuty wobec Marthy Corey, lojalnej członkini Kościoła w wiosce Salem, bardzo zaniepokoiły społeczność. Gdyby mogła być czarownicą, to każdy mógł. Sędziowie nawet przesłuchali czteroletnią córkę Sarah Good, Dorothy. Jej nieśmiałe odpowiedzi zostały zinterpretowane jako wyznanie. Przesłuchanie stało się poważniejsze w kwietniu, kiedy zastępca gubernatora Thomas Danforth i jego asystenci byli obecni na przesłuchaniach. Na przesłuchanie sprowadzono dziesiątki ludzi z Salem i innych wiosek Massachusetts.

Czarownice z Salem

W dniu 27 maja 1692 roku gubernator William Phipps nakazał utworzenie specjalnego sądu Oyer (do przesłuchania) i Terminer (do rozstrzygnięcia) dla hrabstw Suffolk, Essex i Middlesex. Pierwszą sprawą, którą wniesiono do sądu specjalnego była sprawa Bridget Bishop, starszej kobiety znana ze swoich plotek i rozwiązłości. Na pytanie, czy popełniła czary, Bishop odpowiedziała: „Jestem tak niewinna jak nienarodzone dziecko”. Obrona nie musiała być przekonująca, ponieważ została uznana za winną i 10 czerwca została pierwszą osobą powieszoną na tzw. Gallows Hill.

Pięć dni później szanowany minister Cotton Mather napisał list, w którym błagał sąd, aby nie dopuszczał dowodów widmowych – zeznań o snach i wizjach. Sąd w dużej mierze zignorował tę prośbę i pięć osób zostało skazanych i powieszonych w lipcu, pięć kolejnych w sierpniu i osiem we wrześniu 3 października. Increase Mather, ówczesny prezydent Harvardu, potępił wykorzystanie dowodów spektralnych. Stwierdził on, że „Lepiej było, żeby dziesięć podejrzanych czarownic uciekło, niż jedna niewinna osoba została skazana”.

Czarownice z Salem. Procesy czarownic w Salem miały miejsce w kolonialnym Massachusetts między 1692 a 1693 rokiem. Ponad 200 osób zostało oskarżonych o uprawianie czarów – magii diabła – a 20 zostało straconych. Ostatecznie kolonia przyznała, że ​​procesy były pomyłką i zrekompensowała rodzinom skazanych. Od tego czasu historia procesów stała się synonimem paranoi i niesprawiedliwości, a ponad 300 lat później nadal zwodzi popularną wyobraźnię.

Walka w Salem

Kilka wieków temu wielu praktykujących chrześcijan i wyznawców innych religii było głęboko przekonanych, że Diabeł może dać niektórym ludziom znanym jako czarownice moc krzywdzenia innych w zamian za ich lojalność. „Szał na czary” przetaczał się przez Europę od XIII wieku do końca XVII wieku. Dziesiątki tysięcy rzekomych czarownic – głównie kobiet – zostało straconych. Chociaż procesy w Salem rozpoczęły się w momencie, gdy europejski szał kończył się, lokalne okoliczności wyjaśniają ich początek.

W 1689 roku angielscy władcy William i Mary rozpoczęli wojnę z Francją w koloniach amerykańskich. Znana jako wojna króla Williama dla kolonistów, spustoszyła regiony północnych stanów Nowego Jorku, Nowej Szkocji i Quebecu, wysyłając uchodźców do hrabstwa Essex, a konkretnie do wioski Salem w kolonii Massachusetts Bay. (Wioska Salem to dzisiejsze Danvers w stanie Massachusetts

Czarownice z Salem

Przesiedleńcy nadwyrężyli zasoby Salem. Zaostrzyło to istniejącą rywalizację między rodzinami związanymi z bogactwem portu w Salem a tymi, które nadal były uzależnione od rolnictwa. Kontrowersje narosły również wokół wielebnego Samuela Parrisa, który został pierwszym kapłanem wyświęconym w wiosce Salem w 1689 roku. Nie lubiono go ze względu na jego sztywny sposób bycia, nauczania i chciwość. Purytańscy wieśniacy wierzyli, że wszystkie kłótnie są dziełem diabła.

W styczniu 1692 roku córka wielebnego Parrisa Elizabeth, lat 9, i siostrzenica Abigail Williams, lat 11, zaczęły mieć „ataki”. Krzyczały, rzucały przedmiotami, wydawały dziwne dźwięki i wykrzywiały się w dziwnych pozycjach. Miejscowy lekarz obwiniał o to siły nadprzyrodzone. Inna dziewczyna, Ann Putnam, lat 11, przeżyła podobne epizody. 29 lutego, pod naciskiem sędziów Jonathana Corwina i Johna Hathorne’a, dziewczęta obwiniły o to trzy kobiety: Titubę, karaibską niewolnicę Parrisa; Sarah Good, bezdomna żebraczka; i Sarah Osborne, starszą zubożałą kobieta.

Namaszczenie talizmanu jest opcjonalnym krokiem, zwykle wykonanym podczas lub po części rytuału ładowania. Namaszczenie błogosławionym olejem to starożytny sposób poświęcania przedmiotów rytualnych. Ludowi magowie również używają namaszczenia do zapieczętowania energii i „karmienia” magicznych narzędzi.

Użyj olejku do namaszczania ogólnego przeznaczenia lub specjalnego oleju, który jest zgodny z przeznaczeniem talizmanu (róża do miłości, anyż do podróży astralnych, cedr jako ochrona itp.). Zanurz palec wskazujący swojej dominującej ręki w oleju i prześledź kształt talizmanu na powierzchni przedmiotu. Jeśli chcesz, możesz namaścić się tym samym olejem, aby stworzyć magiczną więź między wami. Trzymaj olej w szafce, aby okresowo odświeżać talizman.

Ale to nie tylko olej służy do namaszczania talizmanów. Do namaszczenia można również używać płynów ustrojowych. Kropla krwi dla odwagi i ochrony, płyny seksualne dla magii miłosnej. Płyny ustrojowe są potężne i święte. Zawierają twoje unikalne DNA i pomagają związać talizman wyłącznie z tobą.

Jeszcze jedna istotna uwaga. Jako że talizman jest fizycznym łącznikiem z planami magii, może być bramą dla istot, które pomogły ci rzucić urok. Kąpiel talizmanu w whisky, miodowym winie lub mleku to forma namaszczenia, która zachęca do współpracy przodków i patronów duchowych.

Namaszczenie talizmanu

Czy muszę aktywować swój talizman? Czy zadziała od razu po wyjęciu z opakowania?

Właściwie nie – nie musisz nic robić. W magii chodzi o intencję, a jeśli kupujesz swój talizman z zamiarem i świadomie go nosisz, jesteś ponad połowę tego. Ponadto wiele talizmanów jest zbudowanych wokół starożytnych symboli o silnym magicznym rodowodzie. Ogólnie rzecz biorąc, wykonają swoją pracę bez większego wysiłku z Twojej strony.

Aktywacja talizmanu to sposób na wzmocnienie jego astralnego rezonansu, przyciągnięcie uwagi istot i sił, które są zgodne z twoją wolą. Jest to również wskazane, gdy chcesz umieścić bardziej konkretną intencję w wieloaspektowym symbolu. Jeśli to czytasz, pewna część ciebie prawdopodobnie uważa, że ​​powinieneś naładować swój talizman. Prawdopodobnie mógłbyś odnieść korzyść z bardziej skoncentrowanej intencji, którą zapewnia formalny rytuał aktywacji.

Ładowanie talizmanów. Samo wykonanie talizmanu, jeszcze nie przesądza o jego właściwościach. Należy go jeszcze odpowiednio naładować energią.

Trzymaj talizman w dłoniach lub przy ciele. Poświęć przynajmniej kilka chwil na medytację nad obiektem swojego pragnienia i krokami, które mogą doprowadzić do jego osiągnięcia. (Miejmy nadzieję, że już o tym myślałeś i masz coś bardziej konkretnego niż „Chcę mieć chłopaka” lub „Chcę kupę pieniędzy”). Warto na przykład wymienić cechy swojej idealnej pracy lub partnera. Jeśli prosisz o większe moce psychiczne lub zdolności artystyczne, zastanów się, jak będziesz ich używać, gdy już je zdobędziesz.

Zmartwienie i niepewność są wrogami magii. Dlatego większość magów zaleca, aby wyrazić swoją intencję w pozytywny sposób i w czasie teraźniejszym: „Jestem wart miłości” lub „Mój biznes kwitnie” są lepsze niż „Nie czuję się już bezwartościowy” lub „ Moja firma odniesie wreszcie sukces”. Po sformułowaniu zamiaru powiedz to głośno. Jeśli masz na to ochotę, możesz nawet to wyśpiewać

Ładowanie talizmanów

Gdy talizman rozgrzeje się ciepłem twojego ciała, poczuj, jak twoje myśli przekształcają się w obrazy i fantazje. Idealnie byłoby, gdyby twoja medytacja składała się nie tylko ze słów lub tylko obrazów, ale z wielozmysłowego doświadczenia rzeczy, które chcesz narysować za pomocą talizmanu. Ciepły dotyk skóry kochanka. Zapach nowego samochodu. Fala w twoim sercu, gdy w końcu docenisz twoją ciężką pracę. Smak, dotyk, wzrok, węch, słuch i wszystkie różne doznania energetyczne łączą się z werbalną intencją, którą wyraziłeś. Podobnie jak w przypadku części werbalnej, zachowaj pozytywne obrazy. Przywołaj przyjemność odkrywania nowych przyjaciół, a nie uczucie obecnego smutku lub samotności. Zamiast zastanawiać się, dlaczego potrzebujesz ochrony, wyczaruj poczucie nieustraszoności i niewrażliwości.

Podniecaj się swoim zamiarem – bądź naprawdę, bardzo podekscytowany! Poczuj, jak pożądanie narasta w twojej głowie, sercu i brzuchu. Gdy nadal tego pragniesz, pozwól energii wpłynąć do twoich rąk i do talizmanu. Spójrz na kształt talizmanu i poczuj, jak ożywa jako narzędzie twojej woli. Kiedy poczujesz, że energia osiągnęła szczyt (lub że talizman nie może już dłużej wytrzymać), zamknij ją gestem. Pocałunek, okrzyk, klaśnięcie w dłonie, zdecydowane „Amen” lub „Tak, niech tak będzie”.

Podziękuj, uziem się i zacznij nosić swój aktywowany talizman. Bądź otwarty na pojawiające się znaki i wskazówki dotyczące Twojego celu i bądź gotowy na odpowiednią reakcję.