Voodoo

jest religią afroamerykańską, praktykowaną głównie na Haiti oraz południu Stanów Zjednoczonych. Efektywność tej religii zależy w dużej mierze od wiary w jej skutki. Posiadający wielką wiarę ludzie, mogą wpływać na inne osoby w sposób pozytywny i negatywny. Ludzie praktykujące opisywany tu rodzaj Czarnej Magii wywierają naturalnie niekorzystny wpływ na otaczające ich istoty. Na przestrzeni wieków
zmieniał się wygląd lalki, a także przebieg samego rytuału, jednak niezmienna pozostaje chęć czynienia zła- niezbędny element Voodoo. Ciężko jest określić czas i miejsce powstania tej kultury, gdyż istniało ono w różnych miejscach globu, w różnym czasie, niezależnie od siebie. Istnieją dwie teorie.

Pierwsza z nich mówi o tym, jakoby Voodoo było częścią pogańskich religii afrykańskich. Druga teoria głosi, że Voodoo powstało na skutek połączenia się wierzeń afrykańskich i europejskich, co pozwala nam przypuszczać, że zrodziło się w południowej Europie lub północnej Afryce, tam gdzie stykają się te dwie kultury. Pierwsze wzmianki o Voodoo pochodzą z 2500 roku p.n.e. Pewien mężczyzna po odkryciu zdrady żony uformował figurkę krokodyla i z jej pomocą sprawił, że właśnie te zwierzę pożarło kochanka niewiernej drugiej połówki. Istnieją także dowody na to, że Voodoo było używane w Grecji w czasie wojny Peloponeskiej.

Współczesne inklinacje Voodoo

Za użycie Voodoo w Afryce, osoba posługująca się Czarną Magią była wykluczana ze społeczności, natomiast w Europie Inkwizycja karała takie praktyki śmiercią. Mimo usilnych starań Voodoo nadal jest praktykowane, nawet na wysoko zurbanizowanych obszarach. Na Haiti w roku 1791 to właśnie ceremonia Voodoo rozpoczęła powstanie czarnych niewolników i doprowadziła do zniszczenia tamtejszych plantacji i inauguracji niezależnego Haiti. Na samym początku wśród pragnących wolności niewolników pojawił się tajemniczy osobnik znany jako Boukman. Podobno przybył z Jamajki jako mag starożytnego, afrykańskiego kultu duchów. Z niewiadomych przyczyn zdobył bardzo duży wpływ na niewolniczą ludność wyspy. W przeddzień powstania odprawił rytuał składając bogom Afryki ofiarę z prosięcia i nakazując swoim „wiernym” wypicie krwi zwierzęcia. Wielu przypuszcza, że to właśnie dzięki tej magii czterdziestotysięczna armia francuska nie potrafiła stłumić powstania.

Ogólny przepis na laleczkę Voodoo

1. Przygotować słomę lub watę.
2. Zmieszać z nią paznokcie, włosy, mocz lub krew ofiary.
3. Zawinąć wszystko dowolnego rodzaju tkaniną.
4. Zaszyć tkaninę białą, bawełnianą nitką.
5. Nadać lalce moc, czyli skoncentrować się na ofierze.
6. Wbijać szpilki w miejsca witalne (czaszka, serce, stawy ramion, kolana, ręce, brzuch) lub ścisnąć szyję lalki czarną nitką.

Przygotowaniu lalki towarzyszy wymawianie odpowiednich zaklęć i prośba do bóstw o odjęcie patronatem intencyjnego rytuału. Przy jego wykonywaniu należy zachować wielką ostrożność, gdyż urok można odwrócić. W celu zniszczenia laleczki należy ją rozpruć i zakopać w ziemi.

Współczesna czarownica posiada swój dom, rodzinę i zwykłe, codzienne życie, a także różnorodne zainteresowania. Nie jest już tak wyalienowana, jak dawniej. Przez wieki nie zmieniło się to, co otacza każdą wiedźmę, czy czarownicę, a mianowicie atmosfera tajemniczości i magii. Pisząc o współczesnych Wiedźmach, nie sposób nie wspomnieć o ruchu, czy może nawet religii wicca.

Wicca

Wicca – rozpowszechniona w Europie i Stanach Zjednoczonych religia pogańska. Została zainicjowana przez emerytowanego brytyjskiego urzędnika, Geralda B. Gardnera, prawdopodobnie w latach 40-stych XX wieku., ale upubliczniona dopiero od roku 1951. Od tego czasu podzieliła się na kilka dużych i kilkanaście mniejszych gałęzi, zwanych tradycjami. Wicca celebrowana klasycznie jest religią dualistyczną, zaś przewodnimi bóstwami są Potrójna Bogini oraz Rogaty Bóg. Bóstwa są często postrzegane jako aspekty większej panteistycznej istoty, manifestujące się jako różnorakie bóstwa politeistyczne w różnych kulturach. Niemniej jednak, istnieje wiele odmiennych i równoważnych sposobów celebracji wśród wiccan – od monoteizmu do ateizmu. Nieodłącznym aspektem jest praktykowanie magii ceremonialnej, idącej w zgodzie z kodeksem etycznym znanym jako wiccańska porada (ang. Wiccan Rede). Kolejną charakterystyczną cechą jest obchodzenie świąt związanych z porami roku. Jedni wyznawcy uważają, że religię tę można poznać po wstąpieniu do covenu (wspólnota) i przejściu inicjacji (wicca tradycyjna w Europie, to dwie główne tradycje: gardneriańska i aleksandriańska), inni poznają ją na bazie dostępnych źródeł i praktykują w grupach, rodzinnie lub samotnie.

Kult wicca do niedawna otaczał tzw. czarny piar. W mediach była wręcz nagonka na współczesne czarownice. Zarzucano im celebrowanie dziwnych obrzędów, składanie krwawych ofiar. A tymczasem Wiedźmy wyszły z ukrycia i stanowczo zaprotestowały przeciw takim pomówieniom. Dzisiejsze Wiedźmy uchyliły rąbka swoich tajemnic i twierdzą, że ani magia, która dzisiaj uprawiają, ani kult czczonych przez nich wyższych bytów, nie wymagają krwawych ofiar. Dzisiejsza magia oparta jest na prostych, jasnych zaklęciach, gestach i rytuałach. Wiedźmy w XXI wieku mają swój kodeks moralnego postępowania. Przede wszystkim nie krzywdzą. Ich celem jest rozwój duchowy, rozwój osobowości, odkrywanie i doskonalenie zdolności paranormalnych, pomaganie innym ludziom na różnych płaszczyznach, leczenie.

Współczesna czarownica

Dla dzisiejszych Wiedźm ważny jest rozwój duchowy i magia rytualna, ale mają też i inne priorytety. Mają swoje domy, rodziny i zwykłe, codzienne życie. Nie są już tak wyalienowane ze społeczeństwa, jak ich starsze koleżanki sprzed stuleci. Wiedźmy idą z duchem czasów i jeśli swobodnie czują się w dżinsach, to je zakładają, a jeśli wolą zwiewne, kwieciste sukienki, to je ubierają. Czasami słuchają rapu i zdarza im się przeklinać. To takie zwykłe dziewczyny z sąsiedztwa, a zarazem niezwykłe istoty.

Nowoczesna wiedźma zagląda w szklaną kulę i rozkłada Tarota, ale także, często korzysta z laptopa i Internetu. Właśnie tam można bez większego problemu znaleźć informacje, kiedyś strzeżone wiedźmą tajemnicą, teraz odtajnione i wręcz rozpowszechniane. Ludzkość budzi się z letargu w którym tkwiła od tysięcy lat. Ludzie wybierają drogę światła, stawiają na rozwój duchowy i zmianę swoje rzeczywistości. Szukają drogowskazu, pomocy i wsparcia. Jeśli znaleźliście się właśnie w takim punkcie swojego życia, to może pora udać się do Wiedźmy?

Prawdziwa Wiedźma łączy w sobie mądrość swojej starej duszy, zdobytą w czasie wielokrotnych inkarnacji ziemskich, i wiedzę współczesną z wielu dziedzin życia. Jest więc Wiedźma psychologiem, coachem, numerologiem, zielarką, uzdrowicielem. Przede wszystkim jest zawsze po twojej stronie. Najważniejsze dla niej to zrobić pożytek ze swojej wiedzy i pomóc, między innymi za pomocą magii miłosnej. Prawdziwa Wiedźma nigdy nie wykorzysta swojej mocy przeciwko światłu ani przeciwko żywej istocie. Owszem, zazwyczaj bierze za swoje usługi pieniądze, ale zachowuje w tym rozsądek i nie powinien to być dla niej priorytet.

Jeżeli w twoim otoczeniu znajduje się osoba, w której towarzystwie czujesz się zawsze dobrze, która jest ci życzliwa, która często stara się ci być pomocna, nawet w drobiazgach, istnieje prawdopodobieństwo, że to Wiedźma – współczesna czarownica. Przyjrzyj jej się dyskretnie, bo chociaż wygląda bardzo zwyczajnie, jest kimś niezwykłym. Tak…tak… twoja zaprzyjaźniona życzliwa sąsiadka albo koleżanka z pracy może być całkiem niezwykłą, mądrą Wiedźmą.

Karty Tarota do dzisiaj budzą wiele kontrowersji, a szerokie grono osób wręcz się ich boi. Niesamowite historie i legendy związane z kartami tarota, tworzą wokół nich mroczną i tajemniczą atmosferę wypełnionaą magią. A tarocistów i wróżbitów postrzega się jako osoby o większym stopniu wtajemniczenia. Czym tak naprawdę jest Tarot? Pochodzenie kart Tarota nie jest znane. Niektórzy jego badacze twierdzili, że karty pochodzę ze starozytnego Egiptu

Historia kart Tarota

jest równie tajemnicza i niejasna jak ich obecne postrzeganie. Same przekazy o istnieniu kart pochodzą już z XIV wieku. W XVIII w karty Tarota były używane do popularnej gry karcianej – taroka, w której ważną role odgrywały 22 karty nazywane tarokami, a same talie do taroka miały od 40 do 78 kart. Najbardziej rozbudowane talie Tarota miały nawet 97 kart. Dzisiaj nikomu nie przyjdzie do głowy granie w jakiekolwiek gry kartami Tarota, które otoczone są aurą szacunku, wynikająca często ze strachu przed ich magiczną mocą. Wielu uważa karty Tarota z narzędzie szatana, jednak wynika to raczej z niewiedzy i lęku przed tym co nieznane i niezrozumiane. Jeśli pozna się istotę Tarota, wtedy jak najbardziej staje się jasnym, że Tarot to nic innego jak część naszej drogi życiowej, która odbija się w symbolice tarotowych kart.

Karty tarota – skład i symbolika Najbardziej popularne współczesne karty Tarota oparte są o tarota marsylskiego. Składają się z 78 kart, podzielonych na Wielkie Arkana – czyli wielkie wtajemniczenie i Małe Arkana – czyli małe wtajemniczenie. Wielkie Arkana składają się z 22 kart, na których zawarte są symboliczne obrazki, służące do przekazywania zawartych w sobie treści. Pozostałych 56 (Małe Arkana) kart przypomina swoją budową zwykłą talię karcianą, która podobnie jak tradycyjna talia, dzieli się na cztery kolory, w tarocie nazywane dworami, które związane z czterema żywiołami natury – wodą, powietrzem, ziemią i ogniem. Cztery dwory kart Tarota to: kielichy(puchary), miecze, pałki(buławy,kije), denary(monety, pentakle,dyski). Każdy dwór składa się z 14 kart od asów po karty dworskie, którymi są: Giermek(Paź), Rycerz. Królowa i Król. Wszystkie karty mają przypisane odpowiednie znaczenie, będące symboliką danej karty.

Karty Tarota w XX wieku

Karty tarota w XIX i XX wieku zostały niejako zaadoptowane przez rozwijające się środowiska ezoteryczne. Hermetyczny Zakon Nowego Brzasku, środowiska związane z kabałą, różnego rodzaju alchemicy, aż po jednego z najbardziej znanych okultystów, czyli Aleistera Crowley’a, badali istotę kart Tarota, próbując zrozumieć jego symbolikę. W tamtym czasie powstało wiele różnego rodzaju talii, różniących się między sobą zarówno liczbą kart, jak i przedstawianymi na kartach obrazkami. Tarota i jego wykorzystanie Obecnie istnieje wielu tarocistów i wróżbitów pracujących z kartami Tarota. Z pewnością zastanawiające wydaje się jak można ze zwykłych obrazków odczytywać przyszłość czy sprawdzać przeszłość.

Prawdą jest, że karty Tarota przekazują wiedzę. Jednak jak to robią pozostaje tajemnicą. Uważa się, że symbolika kart Tarota jest związana z archetypami tkwiącymi głęboko w naszej podświadomości. Za pomącą tych archetypów można łączyć się z niedostępną świadomie wiedzą. Za pomocą kart można zarówno analizować przeszłość, teraźniejszość jak i przyszłość. Zaskakująca jest trafność tarotowych wróżb i przepowiedni, co dla wielu jest oznaką działania ciemnych mocy. Karty tarota są również używane do sesji terapeutycznych, w których analizowana jest osobowość człowieka, jego potencjały i predyspozycje. W tajemniczy sposób karty ujawniają nasze mocne i słabe strony oraz to co może nam sprzyjać, a co niekoniecznie jest dla nas korzystne. Za pomocą kart można przepowiadać wydarzenia i badać zarówno swoją przyszłość, jak i np. kraju czy świata.

Czym jest Tarot?

To czym jest Tarot jest przedmiotem zainteresowania i badań zarówno samych tarocistów, jak i osób korzystających z rad Tarota. Jedni twierdzą, że Tarot to istota, która uchyla rąbka tajemnicy przyszłości czy też przeszłości w zamian za energię. Jest to zwykła energetyczna transakcja. Tarot mówi co będzie, a osoba zadająca pytanie oddaję mu cząstkę swojej energii. Inni twierdzą, że karty Tarota to jedynie narzędzie, takie jak np. wahadełko, które daje wgląd do świadomości zbiorowej. Tarocista podłącza się za pomocą kart do wiedzy zawartej w polu morfogenetycznym i stamtąd czerpie informacje.

Czym tak naprawdę jest Tarot, tego dostępnymi metodami i środkami nie da się zbadać. Nie można jednak odmówić trafności zawartej w tarotowych wróżbach. To jest właśnie ich największym fenomenem, że tak często mają rację w tym co pokazują. A lęk przed tarotem, może i jest słuszny. Ponieważ znajomość przyszłości nie zawsze jest czymś dobrym i bywa tak, że lepiej nie wiedzieć co nas czeka, tak się po prostu żyje prościej i przyjemniej. Przecież gdybyśmy mieli znać naszą przyszłość, wtedy wszyscy byśmy ją znali, a z jakiś przyczyn wiedza ta została przed nami ukryta. Przynajmniej przed większością z Nas.

Rytuał magiczny

Rytuał magiczny to nic innego, jak działanie energetyczne prowadzące do zmian w naszym życiu. Istnieje wiele różnych odmian i rodzajów praktykowania magii. Każdy z systemów magicznych ma swoje stopnie wtajemniczenia. Same rytuały bywają skomplikowane i wykorzystuje się do nich wiele rekwizytów. Jednak podstawą do tego, by zaklęcie było skuteczne, jest prawidłowo skonstruowana intencja. Przede wszystkim musi być ona precyzyjna. Często wydaje nam się, że o czymś marzymy, jednak kiedy to dostaniemy, bywamy rozczarowani, bądź nas to unieszczęśliwia. Bywa też, że źle wyrażona intencja zostaje zrealizowana dokładnie i nagle okazuje się, że dostaliśmy zupełnie nie to, o co nam chodziło. Najlepiej dokładnie przemyśleć i uściślić nasze cele. Jeśli marzymy o dobrej pracy, zastanówmy się, co rozumiemy przez “dobrą”, czy ma być świetnie płatna, czy mamy się w niej realizować, czy ma być zgodna z naszymi zainteresowaniami, czy ma być po prostu stabilna.

Jeśli wybieramy rytuał miłosny, to czeka na nas kolejna pułapka. Często zdarza nam się darzyć uczuciem kogoś, kto z różnych powodów nie pasuje do nas. Jednocześnie, jeśli spróbujemy zakończyć ten związek, nasz eks może stać się stalkerem. Pary takie nie mogą ze sobą żyć, ale bez siebie też nie. Bardzo trudno jest uwolnić się z takich relacji. Dlatego przy magii miłosnej należy mocno przemyśleć, czy partner, z którym chcemy być, jest rzeczywiście tą właściwą osobą. Jeżeli tak jest, to musimy zwrócić się o pomoc do osoby posiadającej umiejętności i doświadczenie w przeprowadzaniu rytuałów magicznych.

Rytuał magiczny – akcesoria

Następnym krokiem do przygotowania rytuału jest dobór odpowiednich akcesoriów. Zacząć warto od wybrania kolorów świec. Każdy z nich wspomaga inną intencję. Wybraną świecę należy oczyścić dymem szałwii białej. Następnie dobieramy olejek dostosowany do wybranego przez nas rytuału. Będziemy nim namaszczać świecę. Robimy to od połowy w dół, trzy razy, z kciukiem skierowanym w kierunku od siebie, następnie trzy razy od połowy w górę. Na świecy możemy wyryć dane osób zainteresowanych: imię, nazwisko, datę urodzenia.

Kolejno należy przygotować miejsce, w którym odprawimy nasz rytuał – ołtarz. Istnieje wiele zasad komponowania ołtarza. Jego lewa strona jest kobieca i powinny się na niej znaleźć akcesoria o energetyce kobiecej, prawa jest męska. Zanim zapalimy kadzidła czy ułożymy kamienie, warto sprawdzić, jaką energetykę mają. Część środkowa ołtarza jest zależnie od intencji wspólna, ale też to tu układamy akcesoria służące do wykonania naszego rytuału. Jednak przy przygotowywaniu zdajmy się na swoją intuicję. Ona podpowie nam, co najlepiej postawić na ołtarzu. Powinny być to przedmioty, które kojarzą nam się z naszą intencją. Rytuał zaczynamy od nakreślenia kręgu. To granica naszej przestrzeni magicznej, tu skupi się nasza moc. Jest to również ochrona, która oddziela nas od niebezpieczeństw energetycznych, ale także od opętania. Kreślimy go zgodnie z ruchem wskazówek zegara.

Siadamy w kręgu i wyciszamy się. Uspokajamy umysł i emocje. Następnie przyzywamy energię, do której chcemy skierować naszą intencję. Możliwości jest wiele. Przede wszystkim będą to żywioły, możemy poprosić o pomoc odpowiedniego boga, anioły, opiekunów lub bardziej uniwersalnie Wszechświat czy Źródło. Pozwólmy sobie poczuć, jak energia przepływa przez nasze ciało. Dobrym znakiem, że już możemy zacząć czar, jest uczucie mrowienia w dłoniach.

Rytuał magiczny – intencja

Czas na naszą intencję. Zapalamy świecie intencyjne. Potem zasadniczo postępujemy zgodnie z przepisem, jaki mamy. Nie traktujmy go jako wyroczni, wszelkie odstępstwa są możliwe. Powinniśmy dopasować go do swoich potrzeb. Oczywiście, możemy skorzystać z gotowego zaklęcia, jednak lepiej, jeśli stworzymy swoje własne. Gotowe zaklęcia są zwykle rymowane. Nie jest to warunek konieczny, chociaż melodyjność wypowiadania rymowanych wersów pozwala wyciszyć umysł i skupić go na tym, co chcemy zrobić. Słowa zaklęcia dobrze jest powtórzyć kilka razy, jak mantrę. Poczujmy buzującą w nas energię. Następuje punkt kulminacyjny i emocje opadają. Czas na wizualizację. Pomyślmy, jak czulibyśmy, gdyby nasza intencja się spełniła. Poczujmy towarzyszące temu emocje. Wyciszmy się i zrelaksujmy. Poświęćmy na to tyle czasu, ile potrzebujemy.

Potem przychodzi czas na podziękowanie sile, która nam pomagała. Odeślemy ją tam, gdzie jej miejsce. Nie zapomnimy i wdzięczności. Na koniec dziękujemy żywiołom. Potem zamykamy krąg w kierunku przeciwnym do wskazówek zegara. Resztki świec i kadzideł zbieramy i zakopujemy je w ziemi. Teraz wystarczy o czarze zapomnieć. Szybko do nas wróci to, co sami wysłaliśmy. Przeprowadzenie rytuału magicznego najbezpieczniej powierzyć osobie posiadającej odpowiednie umiejętności i doświadczenie w magii.

Urok miłosny

Urok miłosny użyty przez kompetentnego maga, jest niezwykle silny i skuteczny.

Jest tak, ponieważ miłość między ludźmi może wywoływać silne emocje i energie. Pamiętaj, że zlecając wykonanie uroku miłosnego, musisz wziąć odpowiedzialność za to, czego chcesz i co robisz. Dlatego zalecam, abyś zadał sobie pytania, zanim zdecydujesz się użyć magii: „Dlaczego chcę tego partnera? Jak głęboka jest moja miłość? Czy to prawdziwa miłość czy tylko fizyczna atrakcja?” Czy mam problemy ze swoim partnerem? Dochodzi między nami do walk, częstych nieporozumienia? Czy towarzyszy nam nieustanny brak harmonii? Czy wszystko się psuje?

Skutecznie można rozwiązać te problemy z pomocą kogoś, kto wie, jak poradzić sobie z takimi sytuacjami. W takich przypadkach dobrze jest się zwrócić do maga, który posiada odpowiednie umiejętności oraz praktykę, aby osiągnąć to, czego się chce. A odpowiedzieć na powyższe pytania jest dobrze, przy wyborze magicznego rytuału, który chcemy zamówić, bowiem są one wyodrębnione na różne okoliczności. Jeżeli jednak mamy problem z wyborem najwłaściwszego dla siebie rytuału miłosnego, dobrze jest zwrócić się z prośba o pomoc w wyborze do maga, który po przeprowadzeniu sesji z kartami Tarota, dobierze dla nas optymalny rytuał magii miłosnej.

TAROT

Po dziś dzień, żaden z historyków nie potrafił udokumentować dokładnego czasu i miejsca powstania kart tarota. Tak naprawdę nie wiadomo jak dokładnie przebiegała jego historia. Przyjmuje się, że Tarot ma sześćset letnią tradycję. Na temat powstania tych kart jest wiele różnych opinii. Najstarsza, zachowana talia kart pochodzi najprawdopodobniej z końca czternastego wieku, choć opinia ta także nie jest do końca potwierdzona.

Historia Tarota

jest niezwykła i pełna tajemnic. Równie trudno jest określić miejsce powstania tych magicznych kart. Wielu autorytetów i znawców uważa, że kolebką Tarota jest Egipt, ale nie każdy się z tym zgodzi. Mimo trudności w ustaleniu miejsca i czasu powstania kart Tarota, wszyscy eksperci zgadzają się co do jednego – omawiane karty mają w sobie niezwykłą, magiczną siłę. Mówi się, że Tarot to narzędzie okultyzmu, słowo to pochodzi od łacińskiego wyrazu occultus, co oznacza tajemny, ukryty. Tarot to niezwykła nauka, zyskująca coraz większą popularność. Pojawia się coraz więcej publikacji na temat Tarota, co sprawia, że wiele osób może się nauczyć tej wyjątkowej sztuki wróżenia samemu. Historia tarota jest równie tajemnicza co karty Tarota.

Budowa kart Tarota

Talia kart tarota składa się 78 kart. Tarot dzielimy na dwie części: Arkana Mniejsze (56 kart) i Arkana Większe (22 karty). Arkana, słowo pochodzenia łacińskiego oznacza tajniki, sekrety. Każda, pojedyncza karta ma swoją interpretację. Naukę czytania tych kart powinno się zacząć od poznania Arkanów Większych.

Tarot – interpretacja kart

Przyjmuje się, że w tarocie nie ma jednej, wyłącznej interpretacji kart. Każdy w trakcie nauki wróżenia z kart tarota powinien wypracować swój własny klucz, symbolikę. Tarot nie jest wyrocznią, wskazuje jedynie na możliwości, jakie ma przed sobą człowiek, mówi o tym, co może się wydarzyć, ale nie musi. Tarot ostrzega i podpowiada, mówi o naszych siłach i słabościach, radzi jak walczyć z naszymi lękami, niepowodzeniami, jaką drogę należy obrać, by zakończyła się ona sukcesem. Wróżąc z Tarota można nie tylko poznać swoją przyszłość. Można też dowiedzieć się, jakie wydarzenia z przeszłości mają wpływ na obecną sytuację i w jakim momencie życia jesteśmy teraz.

Świat wypełnia magia. Czujemy to, kiedy wchodzimy na szczyt i spoglądamy na rozpościerający się w dole krajobraz, albo kiedy kładziemy się do łóżka po szczególnie udanym dniu. Okultyzm to drzwi, przez które wchodzimy do tajemniczej, dzikiej i wzniosłej krainy. Na co dzień żyjemy w świecie poddanym rozległej, nieomal wszechogarniającej kontroli społecznej, wmawiającej nam, że jesteśmy zbyt osamotnieni, słabi i bezradni, by mieć wpływ na bieg zdarzeń. Tymczasem magia dotyczy takiego oddziaływania na otoczenie, dzięki któremu można przejąć odpowiedzialność za swoje życie i kształtować otaczający nas świat. Wbrew wmawianym nam kłamstwom, nie musimy być pionkami na kosmicznej szachownicy, a każdy akt samowyzwolenia jest ze swej natury magiczny. Magia daje nam ekstazę i wytchnienie, wgląd i zrozumienie, przemienia nas samych i świat, w którym żyjemy. Dzięki niej możemy zgłębiać potencjał wolności.

Rytuały magiczne

jeżeli są odprawiane przez kompetentnego maga, posiadającego odpowiedni warsztat i umiejętności, przynoszą nam to, czego chcemy. Dzieje się tak, ponieważ magia użyta we własciwy sposób staje się niezwykle skutecznym narzędziem.

Magiczne rytuały

Magiczne rytuały cieszą się wciąż dużą popularnością. W społeczeństwie zinformatyzowanym ich odprawianie staje się wręcz coraz bardziej popularne.

Za pośrednictwem magii rytualnej można wywoływać najpotężniejsze skutki. Magiczne rytuały mogą być odprawiane przez kilku magów naraz, przez co kilka osób może wywołać efekty normalnie dostępne tylko dla potężniejszych magów. Efekty rytuałów zwykle też utrzymują się znacznie dłużej niż w innych przypadkach. Często mogą być trwałe, lub wymagające tylko okresowego odnawiania ich, które zwykle jest znacznie łatwiejsze w przeprowadzeniu anieżeli pierwotne rzucenie zaklęcia.

Choć potężna, magia inkantacji wiąże się również z poważnymi ograniczeniami. Przede wszystkim (poza najdrobniejszymi rytuałami), jej wykorzystywanie wiąże się z długimi przygotowaniami, potrzebnymi na zebranie odpowiednich materiałów, wyrysowanie magicznych kręgów, czy oczekiwanie na odpowiednią porę – niektóre rytuały mogą zadziałać jedynie o specyficznej porze dnia, tylko w nowiu albo w pełni, a niektóre nawet tylko konkretnego dnia roku. Ponadto często potrzebne jest znalezienie odpowiedniego miejsca mocy. Z tych wszystkich względów, magia ta zwykle nie nadaje się do używania w warunkach bojowych lub innych nagłych przypadkach.

Magię rytualną można w zasadzie podzielić na parę grup :
– magia miłosna
– nienawiści
– prześladowcza
– magia obronna
– rzucanie i odwoływanie zaklęć
– magia śmierci

Magia rytualna jest bardzo skuteczna, jeżeli rytuał odprawia kompetentny mag, posiadający odpowiednie umiejętności i doświadczenie.

Już od tysiącleci w życiu człowieka jedną z najważniejszych roli pełniła magia. Nie istniała taka kultura, ani cywilizacja, która nie posiadałaby własnego systemu magii. Magię praktykowali Babilończycy, Egipcjanie, Celtowie, Majowie, czy na przykład Polinezyjczycy i Indianie. Magię odprawiali guślarze, szamani, magowie na wszystkich kontynentach i na każdej szerokości geograficznej.

Współczesna magia zasadza się głównie na starożytnych wschodnich praktykach, na religii chaldejskiej, egipskiej. Łatwo można dostrzec wzrost zainteresowania hinduizmem oraz buddyzmem. Publikowane są książki o magii, tworzy się tajne towarzystwa i sekty. Ludzie coraz chętniej korzystają z rad wróżek i astrologów. Na rynku można zakupić amulety i talizmany, których zadaniem jest ochrona przed złymi mocami.

KLĄTWY

Zamawianie klątwy i przekleństwa jest zjawiskiem coraz bardziej powszechnym. Klątwa to modlitwa bądź inwokacja mająca za zadanie sprowadzenie szkody bądź krzywdy na drugiego człowieka. Wiele osób zaangażowanych w okultyzm świadomie wyraża zgodę na prowadzenie przez demony. Magowie zaklęcia i klątwy często mają wbudowane w swoje rytuały. Złorzeczenie i klątwa może mieć formę uroku, który przyniesie choroby i nieszczęścia na drugiego człowieka. Klątwa tak naprawdę jest realizowana przez demoniczne moce. Na działanie klątwy szczególnie narażone są osoby, które nie żyją w bliskich relacjach z Bogiem.

W magicznych atakach fundamentalną rolę spełnia wyobraźnia. Magowie świadomie koncentrują swoje negatywne emocje takie jak złość, wściekłość i nienawiść. Jeśli klątwa dotknie nieprzygotowanego człowieka to zaklęcie rzucone na niego może mieć dla niego nieprzyjemne konsekwencje. Każdy człowiek może również nieświadomie zaatakować drugiego człowieka. Na przykład podczas sytuacji, gdy się zdenerwujemy i kłócimy. Przez dłuższy okres czasu po kłótni kumulujemy w sobie negatywne emocje. Zdarza się, że miewamy przy tym okropne myśli typu żeby ta osoba, która sprawiła nam przykrość umarła bądź by spotkało ją coś złego. Myśli i słowa mają moc. Negatywnymi emocjami karmią się istoty demoniczne, które chętnie mogą zrealizować owe „prośby”.

Kiedy człowiek doświadcza ataków jego aura zostaje uszkodzona. Taka sytuacja bardzo odbija się na płaszczyźnie fizycznej. Przejawia się to w różnych dziedzinach życia. Człowieka ogarniają problemy w sferze zawodowej, zdrowotnej oraz osobistej. Ataki magiczne mogą wywołać taki stan, że obniża się energia witalna człowieka i człowiek popada w stan głębokiej depresji. Jednym z głównych objawów są również problemy ze snem, któremu towarzyszy często uczucie lęku oraz kłucie w klatce piersiowej. Zaatakowana osoba często miewa koszmary.

Dawniej z magii korzystały osoby, które jedyną nadzieję na zmianę swojego losu pokładali w interwencji sił nadprzyrodzonych. Celem większości klątw nie było uśmiercenie ofiary, lecz raczej spętanie jej aktywności. Ofiara dzięki zaklęciu miała być niema i zimna, ale niekoniecznie martwa.

Współczesna magia

Dzisiejsza magia jest najbardziej praktykowana na kontynencie afrykańskim. To tam uprawia się słynne voodoo. Magii używa się tam, aby zyskać powodzenie na polowaniu, sukcesy wojenne, ochronę przed chorobami oraz łaskawość przyjaciół. Rzuca się tam również uroki miłosne w celu pozyskania partnera bądź rzuca klątwy by zniszczyć wroga. Każda społeczność Czarnej Afryki praktykuję magię. Absolutna większość Afrykańczyków wierzy, ze świat pozostaje w rękach innych duchów oraz zmarłych przodków. Tamtejsza społeczność ma również inne pojęcie choroby. W ich rozumieniu choroby oznacza tak naprawdę to, że na kogoś rzucono urok bądź przekleństwo. Winowajcy szuka się głównie w rodzinie. Za osobę, która rzuciła czar zazwyczaj uważa się osobę najbardziej złośliwą w rodzinie.

Magia obecnie przeżywa prawdziwy renesans. Coraz więcej osób korzysta z usług wróżbiarskich oraz zakupuje podręczniki o tej tematyce. Co powinna zrobić osoba, która uświadomi sobie, że czuję, że w jego życiu działa klątwa ? Przede wszystkim powinna poszukać a następnie zwrócić się o pomoc do osoby, której wiedza i umiejętności pozwalają na zneutralizowanie destrukcyjnego działania klątwy.

Najdawniejsze znane nam przykłady miłosnych uroków i miłosnych rytuałów liczą sobie już kilka tysięcy lat. Obecnie są krytykowane jako przykłady pętania czyjejś woli. Lecz mimo to cieszą się ogromną i stale wzrastająca popularnością. Jako niezwykle skuteczne, jeżeli zostaną użyte przez właściwe osoby, posiadające odpowiednia wiedzę i umiejętności. Wciąż jest na nie ogromne zapotrzebowanie.

Magia miłosna

Stosowana była od niepamiętnych czasów. Najczęściej opierała się – i wciąż opiera – na zasadach sympatii (podobieństwa) i styczności. Pierwsze znane nam magiczne rytuały pochodzą z Sumeru z mniej więcej 2000 r. p.n.e. Wówczas przeznaczone były głównie dla mężczyzn. Choć obecnie magia miłosna kojarzy się powszechnie z kobietami i lubczykiem. Podawany był on przy akompaniamencie właściwych zaklęć. Oczywiście po konsultacji u maga lub czarownicy. Naukowcy uważają jednak, że w wielu regionach to młodzi mężczyźni byli główną klientelą wiedźm.

W Grecji istniały dwa rodzaje magii miłosnej. Eros dla mężczyzn. Też dla prostytutek. To jedyny w historii przypadek, kiedy kobiety używały tych samych zaklęć rozbudzających czyste pożądanie, co mężczyźni. Philia dla kobiet (jedno i drugie słowo oznacza „miłość”, jednak philia to raczej wymiar duchowy tego uczucia, a także miłość braterska, siostrzana). Dziś sądzi się, że philia, której zadaniem było bardziej zatrzymać przy sobie mężczyznę, niż go zdobyć, pełniła podobne funkcje, jak psychoterapia – kobieta po odprawieniu rytuałów miłosnych była spokojniejsza o wierność mężczyzny, nie bała się rywalizacji o jego serce, czuła się pewniejsza w związku, tym bardziej że uroki miłosne miały również gwarantować młodość i piękny wygląd.

Magia miłosna

była tak rozpowszechniona w starożytnym świecie, że w Rzymie wręcz jej – w obawie o rozbicia rodzin – zakazano. Taki zakaz nie przynosił jednak wymiernych rezultatów i wśród ofiar uroków miłosnych wymienia się chociażby Lukullusa i poetę Lukrecjusza. I można tu mówić dosłownie o ofiarach, bowiem Lukullus, wódz, który zasłynął chyba najbardziej wystawnymi ucztami w dziejach ludzkości, popadł, według starożytnych przekazów, po wypiciu magicznego eliksiru w szaleństwo i wkrótce zmarł (specyfiku nie podała mu kobieta, a wyzwoleniec Kallistenes). Zaś Lukrecjusz, dla którego napój miłosny uwarzyła wiedźma, na prośbę jego żony Lucylii, w nagłym ataku szału po spożyciu popełnił samobójstwo. Magia miłosna była powszechna też w starożytnym Egipcie (obecnie miłosne rytuały egipskie są zdecydowanie na topie i wielu uważa je za najsilniejsze w swym rodzaju) i wśród ludów semickich (to z ich rytuałów najczęściej czerpali zresztą starożytni Grecy), a także wśród Celtów i narodów germańskich.
W średniowieczu oraz w dobie renesansu magia miłosna uległa pewnej zmianie. Bardzo dużego znaczenia nabrały bowiem związki małżeńskie, zawierane dożywotnio, na rozwód mogły liczyć jednostki. Stąd dobry wybór oznaczał często osiągnięcie wyższego statusu, stałą poprawę życia. Z jednej więc strony magia miłosna – jako środek do zdobycia pozycji – zaczęła być sama źródłem dochodu.

Magiczne uroki, zaklęcia, rytuały

Napoje, amulety zaczęły sporo kosztować. Do uznanych wiedźm, czarownic i magów w tajemnicy ustawiały się długie kolejki. Z drugiej zaś strony obiektem magii miłosnej stali się głównie majętni mężczyźni. Związek z którymi gwarantował awans społeczny. W tym okresie do magii miłosnej zaczęły po raz pierwszy trafiać elementy pochodzące z religii chrześcijańskiej. W intencji rozbudzenia uczuć zapalano świece w kościołach, pod świątyniami zakopywano magiczne pergaminy z zaklęciami. Na terenie Szkocji krwią z serdecznego palca na opłatku rysowano koło, opłatek przełamywano, po połowie musiały go zjeść obie strony (kochająca świadomie, drugiej podawano dla niepoznaki w jakiejś potrawie). Jednocześnie magia miłosna była z całą powagą ścigana przez inkwizycję. Która to instytucja uznawała, że miłosne zaklęcia stosowane są tylko i wyłącznie przez kobiety. W celu zaspokajania ich niegodnych pragnień.